18 juli, 2014

Sahur vakti

Uyurken bana ne oluyor ya?

Kaldırın beni (kaldırmadılar). Uyandırın beni (uyandırdılar, sen uyanmadın). Tüm gece ayakta kalacağım (Sahur vaktine 30 dakika kala uykuya daldı). Bugün çok uykum var (Sahura kalktı, ondan sonra uyuyamadı). Sahur vakti bence çok güzel bir şey. Hani biliyorsun tüm müslüman alemi ayakta, yiyorlar. Tek amacımız "Lan ye ye tüm gün aç kalacan". Acaba sahur vaktinde sofrayı dolu dolu doldurup yiyen var mıdır? Ben bir çay içebiliyorum sadece. Sadece çay. Annemin özel bitkisel çayları yetiyor mübarek içine tüm otları koyuyor. Onca bitkisel olayları çıkarıyorsunuz ey Bitkisel aşıkları, yalnızlıktan kurtulma otu da çıkarın! Hep ben mi söyleyeceğim ya. Bi yalnızlıktan kurtulma çabaları bende var valla sınav haftasında ki onca sınavlar bile bukadar gücüme gitmemişti.

Sahur vaktine ilk gün çok canlı uyandım, çok hevesliydim, çok mutluydum, ama ondan sonra ki 5/10/15 gün sahur vaktine kalktım mı kalkmadım mı haberim bile yok. Kim bilebilirdi ki bu miğde bir gün küçülecek. Göt kadar miğdem oldu, hatta g•te bakılırsa daha küçük bir miğdeye sahibim. O çorba bitiriyor işi. Ondan sonra bir şey yiyemiyorum. Tüm gün "DONDURMAAĞH YİYECEM" diyorum, akşam bir çorba lan, bir kaşık çorba ile doyan bir insan oldum. N'oluyo lan bana hala yalnızım.
Neyse Sahur vakti geceyi sabaha bağlayan saatlerde olduğu için kimi uyuyor kim ayakta kalıyor. Benim uykum çok hafif olmasına rağmen çok tuhaf uyurum. Ben ruhmen cins, ruhmen bozuk olduğum için uykum etkisi altında kalıyor. Uykum benden fakir. Hatta sahur vaktinde whatsApp'a girenleri içim imrene imrene kıskanmıyorum. Orada ki MIyoruma dikkat. Sonuçta uyku çok önemli, ne girip sevgiline yazıyorsun "aşkım kalktın mı?" diye. Ya bi dur, bi git sen bi doktora görün. Uyu sen. Herneyse konu uyku olunca, bok gibi uyuyorum. Böyle uyunca ben sesler çıkarıyorum ajhdgfakjhgd. "IIIIHIII" diye, böyle o ses burundan mı çıkıyor ağızımdan mı bilmiyorum. Bir saat boyunca o sesi çıkarabilirim, böylede bir yeteneğe sahibim. Master (erkek kardeşim), böyle bazen kafayı yiyor. "ŞÜŞÜ SUS!" diyor aniden susuyorum. Yani o sesi çıkarıyorum ama etrafımdakiler bana "SUS!" dediğinde susuyorum. Şimdi ben yarın Ağırıza (girl) ile tatile gidiyorum, aynı hotel odasında kalacağız. Bu kız benim böyle hayvan gibi ses çıkardığımı bilmiyor uyurken hgasdjfhga. Ne diyecek çok merak ediyorum. Bari hayatımda bir kez birine sürpriz yapayım değil mi. Kız kafayı yiyecek ama olsun.
Geçen Rus (girl) bizde kaldı. Rus bizimle kaldığı zaman ben depresyona giriyorum bazen. Benim whatsApp'ta son görülmeyi kapattığım için kendimi çok cool hissediyorum, ama konuştuğum çocuk en son kaçta gelmiş, kaçta çıkmış çok merak ettiğim için zırt pırt buna soruyorum. Rus da istemediğim bir cevap verirse kendimi Orhan Ölmez'e bağlıyorum. Neyse Rus geldi diye "bu gece uyumuyoruz" dedim, ilk ben uyumuşum. Hatta sahur vaktine bir 30 dakika kala falan uyudum galiba. Sen onca bekle bekle, sonra uyu. Sonra bi baktım sabah olmuş, ben uyumuşum, sahura kalkmadım, bugünde ölecem dedim. Ağız kokumdan ölecem sonra ciğerimin boşluğundan geberip gidecem dedim. İndim aşşağa baktım Masterın odasından bir ses geliyor. Böyle gülüyor gibi ama değil. Çifter ses duydum, Rus ile beraber gülüyorlar. Odaya girdim bunlar "Bırakın beni dışarda yatacam" diyip durdular. "Ne söyleniyonuz lan" dedim, "Sahur başınıza mı vurdu?" ... "Valla Şüşü abla, bizim değil de senin başına vurduğu kesin" dediler. Yine ne saçmalıyorlar lan bunlar diye düşündüm ama saçmalamıyorlarmış. Benim hallerim gelmiş. Anlattılar bana. Benim tuhaf hareketlerim ortaya sergilenmiş. Master beni sahur'a kaldırırken ben "Bırakın beni ben dışarda yatacam" demişim. Bir kere değil hatta bir kaç kere "Bırakın beni, dışarda yatacam" ... "Dışarda uyucam ben git" ... "Dışarda yatcam bırak!" falan demişim. Zerresini hatırlamıyorum. Yani ben dışarda yatacağım diye çırpınan bir insan değilim aslında. Böyle çocuklar benimle dalga geçti baya baya. Ruhum daraldı. Yani hadi ben normal herşeyin bilinç altındayken saçma hareketler yapıyorum bazen doğru da, uyurken ben n'apıyorum ya? Uyuyorum lan baya baya. Dışarda uyucam diye nasılda yokluğa düştüm ben, ben bukadar yoklukta değilim aslında. Galiba Mastera "Kaçıp gidecem dışarı" falan demiş olabilirim, o benim ruh halime çok daha yakın. Dışarıda yatacam da ne lan? o nasıl bir yokluk, yalnızlıktır?

Master ve Rus'a saydırdım tabii, kaç gündür benimle dalga geçiyorlar. Hatta Bursada uyur gezerliği falan yapmışım teyzemin evinde, kuzenim beni görmüş gezdiğimi. VALLA KAFAYI YEMEDİM. Uyuyorum ya. Şu tatile gitmem lazım. Gideyim de Ağırıza ile geçireceğim bu tatilin içine edeyim adhjgafkjhg. Kız kalp krizinden yanımda göçüp gitmese bari çıkardığım sesden dolayı. Hatta çift kişilik yatakta uyucakmışız. Hoteli aradım "Abi o yatakları biz ayıralım" dedim, Hotel "Şüşü hanım, o odalarımız normalde balayı çiftleri için olduğundan dolayı ayıramıyoruz" dediler. Sıçtık dedim ya. Açık ve net. Şimdi Hotel odasına girip yerde çiçekler mumlar görürecem ya off.

Uyku güzeldir,
Şüheda Özyar


NOT: Herşeyin geçeceğini bilsem, sonsuza dek uyurdum

"Tatile gidiyorum, bundan dolayı fazla yazamayacağım. Sen önce şu 150 geri kalan hikayeleri oku olur mu? Beni özleyecekmisin? Sen özle bari. Özle lan nolcak. Hayırlı tatiller, OHÁ okuyucuları :)"

Geen opmerkingen:

Een reactie posten