Pagina's

Posts tonen met het label mutluluk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label mutluluk. Alle posts tonen

16 november, 2015

Rezil

Number one

Bir insan kendi kendini nasıl rezil eder adlı başlığı koysalar başı çekecem o derecede. İmkansızı nasıl beceriyorum, bu şanssızlık neyin hikmeti, bu tip neyin kılıfı yarappim? Çöp bile benden daha fazla dışarı çıkıyor, o derecede suç günah bilmem bende neyin rezilliği bu? Hayatım boyunca hep rezil olan kişi ben olmuşumdur. Arkadaşlar grup halinde yürüse bile arkadan paytak paytak gelen ben oluyorum. İlk mesajı atarken de çok rezilim. Gülerken bile hunharca gülüyorum ya alayına rezilim, rezil!

Demin arabayla okula geliyorum, altımda ha durdu duracak yolun ortasında ki Suzuki, iç aynamdan bakıyorum abi arkamda Porsche. Ya başladım kendi kendime konuşmaya. "Allahım, duy beni yarappim.. Bu neyin hikmeti? Bu nasıl bir ayrımcılık ya. Ulan ben ya ben, Suzuki ile çökertmeleri oynarken niye Allahım gözüme gözüme sokuyorsun bunu ya. Ben Porsche sahibi olsam şu an: Ulan önde ki fakire bak ya Suzukisinle ilerlemeye çalışıyor," derim. BENİM DEĞİL BENİM DEĞİL, ama ayağımı yerden kesiyor, siz zenginler ne bilirsiniz. Fak rich people. Her boyutta rezilimdir. Düğünlerde zorla ayağa kaldırıp oynadığım zaman, HD boyutta tüm salonun beni gördüğü o an ve o da ne? Allahım nasıl oynuyorum ya? AY ÇIK KIZ ÇIK OYNAMA, ayyy. Neyse hep rezilimdir. Bu boyutun bir üst aşaması varsa o da benimdir. Sınıfta şaka yapıcam diye herkesin surat ifadesi, ben. Aynanın karşısına geçip de, "şu tipe bakar mısın?," rezilliği. Seni bilmem ama, ben her bulaştığım işte kendimi rezil ederim, bu net bilgidir.
Geçenlerde bir çocuktan yine hoşlanıyorum. Neyse mesaj atıyor, ben atıyorum falan derken ayy şarkı mı söylesem dedim çocuğa Snapten. Nasıl olsa 10 saniye falan. En fazla bir kere daha dinler oldu 20 saniye, daha da açamaz dedim. Çocuk değer veriyor falan sanıyorum bende, işte dünya bi yana benim saflığım bi yana. Çocuk hep mesaj atıyor falan derken gittim en gargamel sesimle çocuğa şarkı söyledim, üstüne üstelik "Hahahah ayy ses berabat," yazdım. Kendimi ezdirme vol 2645617. Neyse bekledim çocuk Snap'ı açsın diye. İki dakika içinde Snapı açtı, sonra bir kere daha dinledi diye bilgi geldi. O günden bu güne kadar şuan tam anlamıyla 26 gün geçti ve çocuktan haber yok ahahahahaha. Allahım çok rezilim yemin ederim kendi kuyumu kendim kazıyorum sanki. Çocuk resmen sesi duydu gitti yani. Kayboldu, "kaç olm kaç," demiştir galiba. Ama anlamadı işte, bu subminal mesajımı çocuk anlamadı. Sen ne anlarsın lan medya'dan ve iletişimden. O şarkı düğün şarkımız olsun demek istedim ama sen daha sevgili olmadan terk ettin handsome boy. Sen bilirsin. Neyse asıl anlatmak istediğim olay şu, rezilliğim yüzünden etrafımda ki insanların yüzde 99 kaybetmişimdir. Mesela yakışıklı çocuğun yanından geçip ağızımdan kaçırdığım küfür yüzünden arkadaşlarım "Neyse biz kalkalım," diyişleri ya da bakışları zaten beni iflas ettirdi.
Bundan sonra ne yazdıysam sildim hepsini. Tüm gün içim rahat etmedi, ayıp dedim. En iyisi bu. Olay su ki rezillik seviyem tavan yapmıs. Her bir olayın basını mutlaka ben çekerim. Sadece dügünlerde halay bası olmam o ayrı.

Geçen yine mutsuzum, "HADİ KAHVE İÇELİM KAHVE FALI BAKTIRALIM," dedim. Ablamla oturduk kahvelerimizi içtik, şip şap iki fotoğraf gönderdim kadına sorumu da sordum "Aşk hayatımda beni neler bekliyor? Harflerle lütfen," diye sordum. L harfi biriyle tanışacaksın 2016 yılında dedi. ULAN L HARFİ ADI ALTINDA ERKEK VARSA ÇIKSIN HEMEN EVLENİYOM. L harfiyse Leyla galiba, bende Mecnun oluyorum böylece. Neyse.

Böyle rezil olmayı nasıl başarıyorsun?
Şüheda Özyar


NOT: Bu kez kırıldım

Yine kim rezil oldu???

rezil, rezillik, komik, argo, sanssiz, ugursuz, ask, mutluluk, mutsuz, ayrildik, suheda ozyar, suhedaozyar, oha, OHÁ, amsterdam

40% SALE on the OHÁ HIGH FIVE COLLECTION @ 
WWW.SHOPOHA.COM

Instagram: ohabysuhedaozyar
Snapchat: suhedaozyar
Periscope: suhedaozyar

12 oktober, 2015

Bekle

Nereye kadar?

Allahım şu paranın içinde yüzeceğim kısmına geçelim n'olur artık beklemekten bıktım bıktım musluğu açtım tıpasını taktım musluğu açtım tıpasını taktım ya BARANIN BABASI DİYORUM. Onu bekle. Şunu bekle. Bunu da bekle kanka. Yok sen yarını bekle daha güzel olur kanka bekle. Öleyim istiyosan? Tövest niye öyle dedin anlamadım. YOK YANİ BEKLERKEN ÖLEN GENÇ KIZ MANŞETİ OLMAK İSTEMİYORUM DA. Artık no beklemek. No just a seconlar, one minutelar. Gelsin hemenler, fastlar evlilikler çocuklar yatlar katlar villalar. Neyse bunlar hayal şimdi beklerken kurudum. Beklerken hayalleri paslandı diye WhatsApp durumu yapacam gerçekten beklemek istemiyorum artık. EY ZAMAN, lan duy beni ya ben bile sıkıldım beş dakika ordayım dediğimde bir saat sonra orda olmaktan. Hep beklettiğimiz için biz bekletiliyoruz şimdi. Ama şöyle bi bakıyorumda ben kimseyi bekletmedim, herkes beni bekletti. Ay yaşlandım. Ay Bihterin annesi gibi oldum. Ay neyse neyse tamam yemek yiyeyim.

Kırk yere yazıp sildim. Ne yazsam diye. Beklemekle geçiyor ömrümüz, ulan acaba cidden mutlu olacakmıyım ben ya çok umutsuz bakıyorum bu işe. Acaba gelir de yazar mı diye. NE ZAMAN ZENGİN OLACAĞIM DİYE, bekliyorum hala bir gram birşey yok bir gram. Bir ip uçu bir sevgiliye dair bir ışık da yok. Ya deseler ki bana "Sen sonradan çok zengin olacaksın, kocanı tanıyorsun çevrenden biri, işte yatlarda katlarda uçacaksın havalara uçacaksın, düğünün dillere destan, araba anahtarların F harfi ile başlıyor ERARI ile bitiyor, koçan okadar da yakışıklı değil ama seni çok seviyor, sen sonsuz mutlu olacaksın ama şuan pek konuşmuyorsunuz, bekle" dese biri AMENNA. Allah şahidim hemen üzülmeyi bırakırım. Evi barkı satar sokaklarda yatarım zaten kocam beni tanıyomuş bir ömür onu beklerim prizin yanında. Moralimi bozmam asla! Aksine "Ulan bir gün bunlar olacaksa şuanın tadını çıkarayım," diye düşünürüm. Sonunda bu yaşadıklarımız hepsi yazılmış, biz yaşıyoruz. N'olursun yalvarırım gerçek olsun ya herşeyi beklemekten, onu bunu dinlemekten, biriyle konuşup ondan sonra terk edilmekten yoruldum ay valla menapoza girdim. Kilo aldım hep dönem dönem spor yapmaktan baygınlık geldi yemin ederim selülitlerin şaftı kaymış nereye çıksak amk bu kızın ne yaptığı da belli değil ya diye. Demek çocuğu tanıyorum. Ay kesin o. AYY İĞRENÇCCC. Neyse çok sevecekse beni sıkıntı yok. Takılsın şimdi sonra beraberiz zaten. Şimdiden sana aşık oldum da ah bir haberin olsa, ah bir Ahmet Kaya dinlesek beraber de AH ULAN AH.
Neyse sonuçta hep beklemiyor muyuz? Ben çok beklemişimdir. Ulan bi mutlu haber gelsede yüzümüz gönlümüz gülümsemeyi öğrense yeniden unuttuk gittik. 10-10 tarihinde bu kızın doğum günüydü. Yani bir yaşıma daha "Ya bari bu sene şanslı geçsin YA N'OLUR" diye girdim. Beklediğim herkes doğum günümü kutladı O BİLE. (Kutlayan herkese buradan çok teşekkür ediyorum.) O an iki saniyelik mutluydum. Yani şu yukarda bahsettiğim çocuk bile doğum günümü kutladı. "The level is complete", diye onay verdim. Artık doğum günümü kutladığına göre gel beni iste yoksa ben gelecem. İyi şeyler olsun diye hep bekledik. Bazı şeyler beklemeye değdi, ama bazı şeylere değmedi. Ben hiç beklediğime değdi dediğim günü hatırlamıyorum. Çocuk bana "Yemek yiyip arıyacam seni," diyor. Aramayacağını bile bile bekledim. Ama aramadı. Ertesi gün oldu yine aramadı. Ay, yıl oldu aradığınız kişiye şuan ulaşılmıyor GÖT. "Beş dakikaya ordayım," dediğim insanları hep beklettim. Çünkü bitch please beş dakikaya orda olanı da görmedim hiç. Beş dakika diyorsam, otuz dakikadır o. Sonra iyi bir iş için bekle, bekle bekle öl. Sınav sonuçları için bekle, bekle bekle geberdik gittik a*k öğretmenleri saatinde sınava girmemizi istersiniz, sonra sınav bize girdikten sonra sınav sonuçları için üç hafta bekletmesini de bilirsiniz. Ulan ne ADALETSİZ dünya Allah belamı vermesin ya çok unfair. Sınav sonuçları da 53 diye gelir. Veremedin dimi 2 puan da, 55'i tuttursaydık. Ay neyse ben Türkiye'ye ilk gittiğimde, emlakcı anlatıyor işte "Evin önünden iki tane otobüs geçiyo falan dahada yok," dedi. Bende 1 hafta boyunca o otobüsleri hep aldım eve doğru çıktım. Bir gün yağmur yağıyor delice, ben yine eve gitmek için o otobüsü bekliyorum. On dakika oldu gelmedi, yirmi dakika oldu gelmedi, otuz, kırk dakika oldu yok. Bak iyi sabrettim. Dondum soğuktan sırılsıklam oldum, dedim fak that shit taksiye binecem. Taksiye bindiğim gibi iki metre ilerde beş dakikada bir benim evin oraya çıkan minibüsleri keşfettim. ALLAH TOPUNUZUN BELASINI UÇAN ROBOTLARLA VERSİN MATERFAKERZ.

İnsan levha koyar oraya "Şurdan minibüsler seni yukarıya getiriyor" diye 1 TL'ye ben 10 TL verdim. Bazı şeylere kafam çok iyi çalışıyor da kolay şeylere hiç çalışmaz. Hazıra konarım, annemin "hep hazıra konun siz zaten," diyişine sonuna kadar arkasındayım destekliyorum valla. "Evet," diyorum. Yalan mı söyliyeyim, fena mı olur herşey önüme gelse de çalışmasak, araştırmasak? Sınav cevapları cebimize gelse, önümüze gelen ilk adam adam gibi adam olsa, aklımızda ki kişiyle evlensek de okadar stalklamasak, iş için bukadar beklemesek. Arar mı acaba diye beynimizi yemesek, beklemesek boşu boşuna direk Cennete girsek de hep para dilesem. Ay bu hikayede çok bekledim. Valla sıkıldım artık bunalıma girdim beynim patlıyo güzel şeyler olson do boklomosok ya OFFFFFFFFFFH.

Vur g•te gitsin be yeter,
Şüheda Özyar


NOT: Bence herkes işine baksın.


Bekle bekle bu hayat nereye kadar böyle gidecek Yarappim diye düşünürken ben:

bekle, beklerken, hayat, mutluluk, suhedaozyar, ohá, oha, marka, t-shirt, komik, blog, ask, sevgi, iliski


BU ARADA:
WWW.SHOPOHA.COM 'dan T-SHIRTLARINIZA SAHİP OLUN!

Instagram: ohabysuhedaozyar
Snapchat: suhedaozyar
Periscope: suhedaozyar

11 juni, 2014

Bazen

Hava uyumak için çok sıcak

Bence yarım kalanlar, yarınlar kadar güzeldir.
Yarım kalan hikayelerin hepsi, dün.

Bazen dünyada'ki sorunları düşünmeden kendi sorunlarımızın hayatın en büyük sorunlarıymış gibi geliyor. Beni sevmiyor, dediğim gün hayatın en büyük sorunu buydu. Veya gittiğin gün, mesela bugüne bakılırsa, dünler. Geleceğe bakarsak, yarınlar. Mutlu olduğumuz zaman, hayat bize çok güzel geliyor. Yani hayat bana çok güzel geliyor. Üzülecek birşey bulamıyor, çok şükür bugün için diyorum, dün olmadan. Sen daha bugün gitmeden. Diyorum ya, bazen herşey çok farklı gelebiliyor insana. Hayat sana yarını göstermez, ama dünü hatırlatır. Dününü bilir, yarına umut edersin.

Küçükken insanlar "Öp bakalım"... "Afferin, şimdi buradan"... dediklerini bilirim. Tek tek tüm teyze, amcaları operdim. Tanıyıp tanımadığım herkesin yanağına bir papatya kondururdum. İyi insan mısın, kötü mü bilmiyorum ama yüzün gülüyor. Yanağına vereceğim o küçük öpücük seni bukadar çok mutlu edeceğini bilseydim, galiba hiç büyümek istemezdim. Öperdim. Bazen insanlara gereken tek şey masum bir öpücük. Dün gibi, bir zamanlar gibi.

Bazen aklıma çok şey geliyor aniden. Şey, adını koyamadığım bir çok olaylardan ibarettir. İnsanları tanıyor, sonra hepsi dün oluyorlar. Dünüm olacaksan, bugün neden buradasın? Dünüm olacaksan, bugünüm olma. Yarınlarım ol. Haftaya ol, yılım ol... veya bir papatyanın sonsuz yaprakları gibi. Ömrüm ol demiyorum, çünkü yarın burada olacağımı kim söylüyor? Bugün yoksun, belki büyük bir nedeni vardır yokluğun. Belkide seninle tanışmam gerekiyormuş, yarını bilmem için. Bazen en masum şeyleri özleriz. Günaydın mesajları gibi mesela. Veya geceleri olunca "Yazsın," diye düşüncelerimizi. Keşke herşey o öpücük kadar yakın kalsaydı bize. "Öpermisin?"... "Şimdi buradan, bir tane daha,"... ve mutlu olsaydık. Bazen herkes bir gece kadar çağresiz kalıyor. Gökyüzünde ki ay gibi kendimizi hissediyoruz. Bir ay bir insanı nekadar çok düşündürebilir? Bir insan dünü nekadar çok özletebilir?

Eseri olan çok insan var. Herkesin hikayesini yazsam, herkes "Sevdik," der. Herkesin bir "sevdik" diye eseri vardır.
Şu ki bazen kenara çekilmeyi çok istiyorum. Otursam'da bir saniye dün değilde bugün gelse aklıma. Beni bugün gibi sevsen? Bugün gelsen yanıma. Bugün görsem seni. Bugün, dünüm olmasan ve dünlerimi hep yarınlarımı yapsan? Hayal kurmak kadar güzel birşey yoktur bu hayatta, orada herşey istediğim gibi gidiyor. Orada hep sen varsın, gittiğini henüz görmedim. Orada hep bugün, dün olmasını asla istemedim.

Bu bir gerçek ki, bugün yanıma gelsen. Ben büyüdüm derim.
Dün yanıma gelseydin, gel derdim. Bugün "kal" demem için yeterince dünlerim oldun.

Bak yine uyuyamıyorum. Aklıma bazen böyle saçma şeyler geldiğinden değil. Hava sıcak. Bir kerede nedenim sen olma, önemseme kendini bukadar. Hava daha önemli benim için. Güneş varsa, mutluyum. Yağmur yağsa, sadece sevdik.

Hava sıcak, uyuyamıyorum.
Öpermisin?
Bir'de buradan?
Şüheda Özyar


NOT: Sen çok "bazen"si".

20 mei, 2014

Buzdolabı

Hiç mi yemek olmaz?

"YOK YANİ BU BUZDOLABI NE İŞE YARIYOR ARKADAŞ İÇİNDE YEMEK OLMAYACAKSA?," dediğim isyanlarım var benim. Acıkırım, acıkınca çok yerim. Ne bulursam yemem, aradığımı bulduğumda yerim sadece. Arayıpta bulamadığım çok şey var benim. Yemek aradığımda bulamam, tatlı isterim, en son lokmayı kardeşim o an ağızına attığını görürüm. Hayata küserim, net. Yemek benim için çok önemlidir. Sevgili olmazsa, yemek var, kilo var, güneş var, hayat var, nefes var, spor salonları var "ERİYECEK BUNLAR ERİYECEK" dediğim yaza hazırlıklarım var.

Birini kaybetmek veya onu aradığın yerde bulmak gibi bir lüksümüz yok bizim. Annemin var ama. En son tokamı halının altından çıkardı, ne işi var orada bilmiyorum ama bir şeyler yapmışımdır elbet. Mesela tatlı krizim tutunca her yeri delik deşik ederim. Önce "Ulan market açıkmıdır?" diye düşünürüm, sonra saatin 23:00 öldüğünü görünce "Allah kimseye kaynana olarak Semra'yı vermesin" diyorum. Ne alaka diye bende bilmiyorum ama aç olurken sen değilsin diyorlar ya, işte bu ben. Dolapları ararım, yemek yok. Yemeklere bakarım, iki gün önce ki makarna hala taş gibi duruyor, ama İKİ GÜN ÖNCE. Sonra tatlı istiyor canım, buzdolaba bakıyorum, YOK. Buzdolabın tüm raflarını geziyorum. Bünye "yemek, yemek, ipad iki, ipad iki," diyip duruyor. Annemin köy'den. KÖY. Köyden getirdiği peyniri bile buluyorum, ama beni sevindirecek tatlı bulamıyorum. Sonra oturma odasında bulunan kapağı olan her süsü açar kaldırırım,, "ŞEKER YA? ULAN ŞEKER DE Mİ YOK?" diye bunalıma giriyorum. Canım beni sevindirecek birşeyler istiyor. Aşk olmasa, saygı, sevgi, aşk ya, aşk olsun, sensizlik olmasın, seninle aşk, huzur ve mutluluk. Nutella lan Nutella olsun. Nutella istiyorum. Ohhh.

Şimdi ben marketten ne alırsam o benim olmalı. Yani ben çikolata alırsam, o çikolata benim. Yoğurt alırsam o yoğurtun tarihi geçene kadar o yoğurt benim. En çok sevdiğim ise Danone, o Danone'yi alana kadar canım çekiyor, aldıktan sonra vazgeçiyorum. Kardeşim herşeyi süpürüyor. Süpürke makinesi gibi bir migdesi var. "İstiyormusun?" sorusunu bitirmeden elimde ki gitti bitti. Böyle migdesi olanlara hayret ediyorum. Geçenlerde "Şeker var," dedim. Çantamı karıştırdı, odamı alt üst etti "YOK, HANİ?" dedi. "AL LAN AL AL, ALLAHALLA YA, AL ŞEKER" dedim.
Açıktım. Her yeri aradım, her yeri, ama YOK. "ANNE ŞEKER YA ALLAHINI SEVİYORSAN?", yok şeker dedi. "ÇİKOLATAYI KİM BİTİRDİ?" dedim, cevap yok. "LOKMA YOKMU LOKMA?"... "LOKMA YA?"... "EKMEK?"... "BİSKÜVİTLİ ÇİKOLATA'DA MI YOG YA!!!" diyorum. Evde yok. En son buzdolabı dedim. Rafları alt üst ettim derken "ÇOK ŞÜKÜR'E BİN ŞÜKÜR" dedim gülerek. Gözlerim parladı. Çikolata gördüm. Aldım elime, kapattım buzdolabını. Açtım paketi, içi BOŞ. Kardeşim benimle dalga geçmiş. Ben ona süpürke dediğim için boş çikolata kutusunu buzdolabına koymuş. Yeminlen çok üzüldüm. Yani açlık hislerimle oynuyorsun sonuçta. Öksüz hissettim bir an kendimi. Kardeşimin odasına gittim "GÜNAH LAN GÜNAH. ABLANA YAPILIR MI BU!" dedim gözlerim doldu.

En son olarak anneme gittim "ŞU BUZDOLABINI AT GİTSİN" dedim.
"Bu'da kafayı yemiş arkadaş" dedi. O BUZDOLABI HALA BOŞ Bİ KERE.

SENİN BANA VEREMEDİĞİN O MUTLULUĞU BUZDOLABIN RAFLARI VERİYOR, N'ABER?
Şüheda Özyar


NOT: Bir çikolata beni mutlu etmeye yetiyor.

03 april, 2014

Olur öyle

Aklıma geldin, geçtin gittin...

Bu yazıyı yazmak için çok şarkı aradım dinlemek için. Belki seni bana hatırlatır diye. Belki aralarından bir kaç cümle seni yeniden yaşatır diye. Seni ben hep çok aradım, ama hep aradım... çok arayıp bulamadığım günlerim oldu benim. Bazı şarkılar sen oluyor, dinlemeye kıyamıyorum. Sözleri sen oluyor, anlmaya yetmiyorum. Ben seni hep çok aradım, ama sadece aradım.

Sınav haftalarım başladı, bu yüzden yazılar paylaşamıyorum pek. Ben çok şey paylaşamadım. Hayatımda bir çok şeyi paylaşamıyorum. Kardeşimi mesela, onu kimseyle paylaşamıyorum. Sonra seni kimseyle paylaşamadım. Patates kızartmasını'da kimseyle paylaşamıyorum ama o başka konu. Seni paylaşamadım. Böyle okuyorum'da, hepimizin hikayeleri aynı gibi. Çok sevdim, gitti diyorlar. Gelen, gidiyor. Giden bir daha geri dönmüyor. Hayatın böyle olmasına bazen çok kızıyorum. Çok seven insanları görüyorum, çok seven bile ayrılıyor. Ya hiç seven bir gün çok severse? Hiç sevmediğine kızar mısın? Papatya gibidir ayrılık. Yapraklarını koparsan ne sever. Koparmasan ne sevmez? Ben çok severim. Mesela ben sıkı severim. Ben seni çok severim. Papatyalar kadar çok severim. Bu yüzden papatyaları güllerden daha çok severim. Banyo yaparken şarkı söylemeyi severim. Sonra hava güzel olunca saatlerce seni izliyebilirim. Hava soğuk olunca, saatlerce seni düşünebilirim. Isınırım. Çok kıskanırım, bu yüzden belki kaybederim. Olduğundan fazla değer veririm, vermemem gerektiğini bile bile. Çünkü severim, ben seni öyle severim. Sana çok yemek yaparım, hamaratlı kızım ben sana bakarım demiyorum. Makarna yapabiliyorum sadece, ya yersin ya'da dışarıda yersin. Makarna yerken ben seni izlerim. Seni izlemeyi çok severim, bir daha nerede göreceğim seni? Ya yarın yoksan? Özlemeyi sevmiyorum. Hatırlarım diye. Eskileri konuşmak istemiyorum, geleceğim var iken. Zaman kaybı geçirmekten nefret ederim, beni zaman kaybına uğratan insanları sevmem. Zaman kaybım olma, ikimiz de kaybederiz.

Bazen aklıma çok geliyorsun, zaman kaybediyorum. Konuşmanı istiyorum. Eskiden çok duâ ettim. Kabul olacağına hep inandım. Konuşman için yalvardığım günlerimi hatırlıyorum. Ağlamadım ya. Duâ ederken ağlanır mı? Çok ağladım. Duâlarıma kadar geleceğini bilemedin. Duâlar mektup gibidir. Duâ edersin, yazılır. Duyulur, yazılır hepsi. Sen duâ et derler, sen yaz... Duâ edersin, belki bir umut o mektup ona ulaşır diye. Açar beni okur diye. Kapalı bir mektup gibisin. Çok mektup yazdım sana. Hiç biri ulaşmadı. Eskilere çok benziyorsun. Kapalı kutunun içinde hiç okunmamış mektuplar gibisin. Eski resimler gibisin kıskanıyorum seni, belki de bana hiç böyle bir mektup yazılmadı diye...

Konudan konuya atlamayı severim çünkü yazmam gereken çok konu var. Seni hatırlamam için çok cümlelerim var, çok zaman kaybım var. Seni sevmek için çok neden ama sevmemek için çok mektuplarım var benim. Bu yazılarım mektup gibi. Yazarım, ama okumazsın. Zaten sen beni nezaman okudun ki? Sahi sen beni hiç okudun mu? Keşke beni papatyalarla sınamasaydın. Ne seviyor ne sevmiyorsun, olur öyle...

Çok seviyorum diyen bir insan nasıl oluyor da bir gün çekip gidiyor? Makarna bile yapamadım sana, seni izleyemedim. Hiç mi sevmedin beni? Hiç, değil mi? Patates kızartmasını yemeye devam edeyim ben, onu kimseyle paylaşamıyorum. En azından gitmiyor, miğdeye oturuyor, kilo alıyor ama mutlu oluyorum. Patates kızartması bile senin bana verdiğin mutluluğu vermiyor. Hiç mi? Hiç.

Böyle neyse, gittin işte eyvallah.
Başka birini sevdin, olur öyle...

Herşeyim değil, hiçbirşeyimin herşeyisin.
Aklıma geldin, geçtin gittin yine...
Şüheda Özyar


NOT: Giden geri gelmesin, bekleyenin var senin, bırak o gelsin.