Pagina's

Posts tonen met het label susu. Alle posts tonen
Posts tonen met het label susu. Alle posts tonen

24 januari, 2016

Kardeşim benim

Gala

BURAAAAAAAAAK. Burak, Burak, Burak ayyyy dur Muraaaaat, Murat, Murat MURAAAĞĞT ayyyyy Burak ya Burağa bak ayyy BURAĞA BAK YA SO HOT LAN DANGEROUSE ALLAH BE ALLAH YARATMIŞ YARAPPİM ama Murat is single dur MURAAAAAAT MURAAATT AAAAGGGHGAJGFDGHF ya fak that be BURAAAAĞĞĞK BURAK LÜTFEN. Bağır Şüşü bağır evet, orada 1000 Türkün arasında zaten adam dönüp seninle göz göze gelip evlenecekti hemen dimi aferin, don bir de üç saat orda sen sırf Burak Murat için. Aferin saçın da dağılsın, makyajında bozulsun, tipinde kaysın, heh yağmur da yağsın aferin bravo valla. Hiç yapmayacağın şeyleri yap ama ina-na-mı-yo-rum BURAK ÖZÇİVİT IS SO HOT ALLAH BELAMI VERSİN YA ADAM, ADAM YA ADAM RESMEN AMİN ALLAHIM AYNI BUNDAN OLSUN YAA TAŞŞŞŞ BE TAŞ!!

İnanamadım, resmen ya bak hayatım boyunca bir oyuncu için dışarda donarak beklemem be fakir işi niye bekliyeyim. Çağatay Ulusoy gelse, beklemem mesela veya Tarkan gelse yine beklemem ama bitch please konu Burak Özçivit ve Allah yanına bir de Murat Boz vermiş, ben ka-çı-rır miyim? Ben? Hayatta bu anı kaçırmam, değerlendiririm. Dev değerlendiririm hemde o adamları göreceğim. Okadar duâ ediyorum bir kere de canlısına şahit olayım ya. Televizyondan daha yakışıklı olacaklarına inanamadım ya. Ergen kızlar gibi hissettim kendimi ama please. Oh lordness please, o adamlar, o adam, o Burak, o bir Murat bunlar neydi yaa. Takım elbise giyinmişler... ulan TÜH BE, TÜH YEMİN EDERİM GELİNLİKLE GELMEM GEREKİYORDU YA. Sevenleri ayırmıyorum, Fahriye ve Burak dev yakışıyorlar ama ben ve Murat olurduk ya. Eskiden odamda Harry Potter'ın posterleri asılıydı, nereye gitsem sanki çocuk posterin içinde beni takip ediyordu "Ya Harryyy bakma ya," diyeli oluyor 8 yıl. Bu sekiz yıl sonra ilk kez birine atlar gibi bekledim soğukta. O adam buraya gelecek. Bir gün bende muradıma ereceğim. Once upon a time.
Kanka diye hitap ettiğim bir kişi var, o da Kanka'm. Şimdi Kardeşim Benim galası var denildi, kız ne yaptı ne etti 15 dakikada 8 tane salon için biletler satıldı, bitti. Benim Kanka'mdan da kaçmaz, kız iki cumburlop üç hoş beş iki tane bilet aldı. Saat 19:30'da kırmızı halıya gelecekler vesaire denildi. Biz de inandık. Saat 4'de oraya gittik. Ya gitmeyelim boşver ne olacak dedim. Ama benim Lal diye bir arkadaşım var, geçen karşılaştık. Kız bana "Cuma günü galaya gidiyorum kızım saat 3'de ordayım," dediği andan beri Kanka'ma yağdırmıyorum. Dörtse dört ulan, Burak için giderim. İki ergen kızlar gibi gittik sinemaya. Sinemanın önde kırmızı halı, benim ve benim gibi düşünen 70 tane kız daha var dedim, Allahın fakirleriydik, beklemeye başladık. Hemen Kanka'mı sattım, önde ben durdum. Bi baktım Lal orda. Gittim yanına 5 dakika boyunca konuşmadan güldüm "Ne durumlara düştüm ya," dedim. Ama Herşey Burak Özçivit için, herşey Murat için ama Burak ön planda, hepsi senin içindi Burağım. Saat oldu beş, altı, yedi. Ya yağmur yağmaya başladı, işte sen söyle makyajımdan eser yok, saçım oldu dalgalı, şemsiyem de yok, ellerim dondu, kaç yüzlük ayakkabımda ısınma sistemi bile yok, verdiğim paraya yazık, dondum. Donduk ya. 70 tane kız vardı, oldu 500 kız. Ya dedim bukadar kız arasında Şüşü adamın seni görmesi zaten imkansız ya. Bazı insanlarda içerde cama yapışmış bekliyorlar. Ay bir de bir kapalı kadın vardı camın arkasında üç saat kıpırdamadan bize bakarak güldü. Halime ağladım.. Yanımda tanımadığım kızla best friends forever oldum. O yağdırıyo ben gazlıyorum. O bağrıyor ben düzeltiyorum o derecede bi samimiyet. Donduk yani. Rezil rezil. Arkamda tanımadığım kız bana ikide bir mendil verip durdu, burnum dondu yok telefonum ıslandı diye. Bi samimiyet bi öz güven var kızlarla aramızda anlatamam. Ama hepimizin amacı belli, BURAK sonra MURAT belki Aslı ama neyse. En son işte kızlar bir birini itiklemeye başladı, yanımdaki kız "YİTMEYİN YA YİTMEYİN," diye bağırdı. Bi bakış attım "Yitmeyin de ne lan?" diye sordum. "Ya yitmesinler eziliyorum," dedi. Allahım bak, gör bak bak hava okadar soğuk ki kız bile şaşırdı ya donduk dedim, "İtem o itme, yitme de ne," dedim. Neyse önümüzden bir adam yürüdü, şurada ki rezilliğimizi video'ya çeksin diye eline telefonumu verdim "çeker misiniz?," diye, adam telefonu aldı, mal adam ya vallaha mal, beni çekti telefonu bana geri verdi. Hay dedim bu işin içine ya. Neyse saat oldu 19:30 hala ne Burak var ne Murat. Kızlar çıldırıyor, YUUUH diye bağırıyoruz falan hatta Murat Boz'un "BEN ÖZLEDİM GALİBA SENİİİİ, BU YÜZDEN BU KADAR SİTEMLERİM," şarkısını koro halinde söyledik. Organizasyondan bir kadın geldi işte adam gibi olun yoksa gelmezler diye bir de el kol hareketleri tehditler savuruyor, haberi yok 1000 tane Türk kıza karşı konuşuyor, seni döverde ezeriz lan el kolunu indir. Buna da uyuz olduk. Ya yanımda bi kız var cetvel gibi kalem almış imza için. Ben evlilik hayalleri kuruyorum adam beni görecek trak aşık olacak da bilmem ne sen gelmişsin kapıyla imza istiyorsun. Neyse o da birşey aslında, evet der gibi. Evet evleniyorum. Tam 3,5 saat dışarda donarak bekledim yağmurun altında, tam bir Notebook filmin baş kapağı gibiydim, Allah belamı versin bak hayatta bir daha yapmam. En son bunlar bi minibüsle giriş yaptılar. Kim bağıracak ya, ben mi? Hayatta bağırmam ya o ne öyle fakirlik ha-ha-ha, derken sesim horoz gibi BURRAAAĞKKK, BURAAAAAAĞĞĞĞHH AAAAAAAAĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞĞ diye çığlıklar ay benliğimden çıktım, ay bağrıyormuyum mu bu ne kız ay içimde ki Burak aşkı, platonik aşk buymuş demek BURAAAĞKK bi baktım arkasında Murat lan kime bağırsam diye şaşırdım valla BURAAAAAK MURAATT derken BURAATTT diye bağırmaya başladım yani ikisi birden artık kime denk gelirse. O kafayla Aslı'yıda görmedim ya. Ama guess what? O-ka-dar ama o-ka-dar şanssızım ki bak yemin ederim bu dünyanın en fakir fukara şanssızlığı benim üzerimde, sen o kadar saat bekle bu minübüs önünde dursun, tüm bodyguard'lar önümü kapatsın (boyda yok zaten), üstüne üstelik tam bunları göreceğim, video çekeceğim derkende telefonum kapanmasın mı. YA ALLAH BELANIZI VERSİN YA, ÜÇ BUÇUK SAAT YA ÜÇ BUÇUK. DON-DUM.

Ama gördüm. Abi dev yakışıklı dev bak Allah çarpsın be Allahım böyle birini ya copy paste kaderimin kitabına yaz yarappim ne olur. Dev feministim ama Burak için değilim. Özür dilerim hep kırolarla konuştum ama lütfen ya bi Burak Özçivit olsun ya, ya da Murat Boz is also possible. Adam nasıl yakışıklı ya, bi karizma var yemin ederim o arabadan bi bakışı yetti ömrüme. Nekadar çalışsam o karizmaya elde edemem ben ya bende istiyom. Ya paran pulun umrumda değil ya böyle bi karizma, adam gibi adam resmen beeeee BURAAAAAK, AŞKIM YA HAYATIM BURAAATT. Bize içerden gülen o kapalı ablaya'da sonra kahkaha attım. Ulan okadar insan içerde duruyo en son camlar buharlandı böyle birşey göremediler hahahahaha. Umrumda değil ya kim beni çektiyse ama Burağı gördüm ya. Ha elime ne mi geçti? Birşey geçmedi, hasta oldum, titredim yani, orada benim yürümem gerekiyordu ama ben bekledim. Bir gün Allah nasib ederde ben yürürüm belki, who knows? Ama film güzeldi şimdi gerçekten beğendim, tebrik ederim, hatta Kanka'ma "ulan böyle abilerim oldu da hasta olup da iyileşmedik mi be" dedim. Ya ne rezildi be, üüüüüç buçuk saat adamın gelmesini götüm donarak bekledim resmen ya, bi fotoğrafım bile yok. Sonra internette bir kızı gördüm, kız ağladı diye Burak fotoğraf çekildi bir de yanağından öptü içim ürperdi yemin ederim ya koptum köşe bucak BİZ İNSAN DEĞİL MİYİZ, BEN SENİ KAÇ SAAT BEKLEDİM BE....

BURAATT,
Şüheda Özyar


NOT: Değeceğini bilsek, beklemeyi de iyi biliriz biz.


Orda bağıran ben değilim:





40% SALE on the OHÁ HIGH FIVE COLLECTION @ 
WWW.SHOPOHA.COM

Instagram: ohabysuhedaozyar
Snapchat: suhedaozyar
Periscope: suhedaozyar

19 september, 2014

Cevapsız sorular

Soruma cevap ver

Nabıyon? Napim sen napiyon? Ha napim diyon yani. İyi yani, ben de hiç yani napim (yıllardır ne yaptıkları belli değil). Çok önemli bir soru aslında napıyon/napıyorsun/ne yapıyorsun/nörüyon? Nörim sen nöriyon. Son zamandır bu cümleyi kullanıyorum. NÖRÜYONN LOW? NÖRİM, SEN NÖRÜYON? Senin ne yaptığını merak ediyorum. Eğer sana ne yapıyorsun? diye soruyorsam 'sana değer veriyorum' anlam katagorisine giriyor. Bir insana naber? diye hal hatır sormak onu merak ettiğin anlama gelmez. Bende en azından hakkın var, bu yüzden n'aber?

NÖRÜYON? NÖRİM, SEN NÖRÜYON? Yani diyor ki, canını yiyim ben mi hep seninle konuşmam gerekiyor bir kere de sen yaz bana ne yapıyorsun? Bi sorunun içinde çok fazla anlam var. Önemli olan bunu algılıyabilmen. İnsanlar boşa yazmaz. Boşa yazdığını düşünen insanlar vardır sadece. Susmakta bir cevaptır aslında, ya seninle görüşmek istemiyorum dur ya da yüreğim konuş derse bile mantık izin vermiyor bu yüzden sus dediği içindir bizim susmalarımız. Ben hiç bugüne kadar sorularıma cevap alamadım. Aldıysam, net bir cevap değildir. Soruların cevaplarını öğrenmek için koşman gerekiyor. Ama bir müddet sonra yoruluyorsun, cevapsız sorular alanına giriyor. Biz soruyoruz, cevabı veren yoruluyor (where is the adalet?).
Aslında soruların üç basamakları vardır: 1. 'Nasılsın?" ... 2. 'Ne yapıyorsun?' ... 3. 'Seni seviyorum'. Herkes üçüncü basamağa gelmek için emek verir. Üçüncü basamak aslında sadece bir soru değil, soru ve cevaptır. Seni seviyorum. Beni seviyor musun? Bazen insanlar cesaretini toplayıp üçüncü basamağa kadar gelir, çoğu zaman hayal kırıklığı ile bittiğinden dolayı üçüncü basamaktan sonrası gelmez... Bazen bir 'merhaba' bile sonradan bize çok gelir. Bazıları seni seviyorum der, sonra nasılsın? Ne yapıyorsun? ... Merhaba.
Mesela ömrüm boyunca arkadaşlarımın ne yaptığını bilemem, bilmem; "Napıyon la?" dediğim zaman "hiç la napim, sen napiyon?" der. Bu hiç ne mübarek bir kelimeymiş Allasen. Hepimiz boş yaşıyoruz. Bende Allahım niye, niye ben bukadar boş bir insan oldum, niye? Diye soruyorum. Meğersem kaynağı arkadaşlarım mış. Lan hepsi hiç yapıyor. Hiç mi yapılırmış. Kim lan bu hiç? KİM SÖYLE? Ben her zaman alamayacağım soruların cevaplarından çok korkarım. En son biri var dı, bilmem ki hala var mı? Benden oldukça daha da olgun olduğunu düşünüyordum. Hiç bir zaman duygularımı açığa veremiyorum. Çünkü korkuyorum. Gider diye, kalmaz, tanımaz, hoşça kal bile demez diye. Bana "söyle" dediler. Ne hissettiğini söyle. Söyleyemiyorum dedim. Ben sadece yazarken ne hissettiğimi ne düşündüğümü söylebiliyorum dedim. O zaman yaz dediler. Anlayacağın gaza geldim. Tamam lan, kaç kere kırılır bir kalp? Diye sordum kendime. E cocukta kendinden emin dedim bildiğin Romeo/Juliet , Safiye/Faik bir Aşk-ı memnu destanını yeniden yazdım çocuğa bildiğin kapı gibi devlet yazısı yazdım. Yok ben böyle hissettim de öyle hissediyorum da zart zurt falan filan derken çocuğa "Şimdi bana sen ne düşündüğünü söyler misin?" dedim, bak yemin ederim bana hamam foto yolladı. Yani çocuk hamama gitmiş, belinde havlu falan yanında arkadaşları bana yolladı. Lan dedim benimle dalga mı geçiyorsun? Destan-ı izdivaç yazdım lan ben sana, sen bana hamam foto yolluyorsun? Çocuğa demedim ama kısaca kendimden ona evrenden haber yolladım 'siktir git' diye çok net bir şekilde. Oturup ağlayacaktım. Ben bildiğin duygularımı döküyorum, sen bana hamam foto yolluyorsun? Bu mu lan adalet? Sensin hamam. O günden sonra her bir soruya evet/hayır/hiç/napim/nörim/hıı/olur ya/aynen/boş ver/eyvallah/hayırlısı diyorum, aslında şu hayırlısı kelimesinden de nefret ediyorum da o başka bir konu.

Duygularını hiç bir zaman birine anlatma. Açığa dökme. Seviyorum deme, nasılsın? de. Ben yazarken tüm duygularım, düşündüklerim ve hissettiklerimle yazarım. Karşımda ki kişinin bunu da anlamasını beklerim. Bu arada çocuk ne düşündüğünü hiç bir zaman söylemedi. Bu yüzden cevapsız sorulara çok uyuz olurum. Nasılsın? İyi de, kötü deme çünkü boş ver diyecekler sen de sinirleneceksin. Ne yapıyorsun? dediklerinde yuvarlanıp gidiyorum de, biraz karşı tarafın hayata bakış açısını değiştirmesini sağla. "Ulan bu dünya nasılda yuvarlanıp gidiyorsun sen?" diye bırak düşünsün dursun. Mesela en son birine yine "Napıyon lo?" diye sordum, "Hiç napim," dedi. HİÇ misin olm sen? Ne hiçi lan bu? HİÇ mi seni dünyaya getirdi. HİÇ napim ne lan? Bana artık HİÇran de mi bu ne bu? Ne lan bu anasını satıyım 365 gün napıyon diye soruyom HİÇ mi bir şey yapmıyon lan hayatında? Sorularıma cevap ver, cevapsız bırakma. Susmakta bir cevaptır aslında ama beni hiç görme.

Eğer uyuz olduğum bir şey varsa o da değer verdiğim zaman karşılığın görülmemesi. İnsanların hiç bir boktan anlamaması. Bu dünyada "amk bi ben miyim akıllı olan lan" diye kendimi düşünmekten alamıyorum. Küfür edip te "çok ayıp" diyenler bile bir "hiç" kelimesinin veya bi hamam foto'nun nekadar küfürlü olduğunu bilemezler. Biz ne yaparsak yapalım, her zaman bir cevapsız soru vardır bu hayatta, mesela "Nörüyon?" ... "Nörim la sen nörüyon?" ...

Kaldı geriye cevapsız sorular,
Şüheda Özyar


NOT: Hiç mi bana vereceğin bir cevabın yok?

11 april, 2014

Sınav haftası

Bitti ama bitmedi gibi

Bitti diyerekten bitmiyor o sınav. Neyse kötü geçti zaten, finallere kalırız. Harbi kötü geçti yani, yalnız baya kötü geçti. Baya baya tüm sınavlar kötü geçti. Neyse final haftası bunlarıda alırız, avuntuya gel. Biz kendimizi çok avuturuz. "Amaan yarın yaparım"... "YUUH 1 ay var sınavlara, haftaya başlarım", sonra başlarım. Ondan sonra başlarım. Neyse sınav gününden bir gün önce başlarım. Neyse sınav sabahı erken kalkarım. Neyse ne artık Allah ne verdiyse yani elimden geleni yaptım. (Sınavı alamadı, finallere kaldı, depresyona girdi, bir daha çıkamadı)

Uyku ders çalıştığım zamanlar çok değerli. Sınav haftası ne mübarak ay, nasıl bir ay bu böyle On bir ayın sınav Sultanı gibi, sınavları alamayacağımı önceden seziyorum. "Lan alamayacağım galiba bu sınavları" diyorum, arkadaşım "Daha sınavlara bir ay var lan nerden biliyorsun?"... "Hissediyorum kızım baya baya derinden böyle, hissediyorum" diyorum. Yani his etmek, bilmek iki farklı şey ama bir birini çok iyi tamamlıyor. Mesela ben seni papatya yaprakları kadar çok yakın hissettim kendime, ama koparacağını bilemedim. Sınav haftalarıma bazen benziyorsun biraz. Önce hiç umursamam, sonra sınavlarım yaklaştı mı çok sıkılırım, bunalıma girer sana patlarım sonra kaybederim. Keşke bunalıma giripte seni kaybetmeseydim, sınavımı kazanabilmek için elimden geleni yapardım belkide böylece finnallere kalmayacağımı bilirdim...

"Çalıştın mı lan?"... "Yok,"... "Sınav yarın?"... "Ya tamam yarın sabah erken kalkar çalışırım,"... Sınav sabahlarını çok seviyorum, biliyorum ki zaten alamayacağım. Hatta son saniyelerinde beni kurtaracak dualar ediyorum "sıkıştın anca mı aklına geldim lan" dediklerini duyabiliyorum. Hani çok dua ederim ama sınav gelmeden önce ki son saniyelerde ben bile kendimi kaybediyorum. "SINAAĞĞVV" diyorum ardından "AMİN. AMİN."
Sınavdayız. Depresyon'a "Arkamda otur, sıkıntı olunca tekmele alttan. Hani yok, soruyu bileceğimden değil ama yardım ederiz," dedim. Soruyu bilmem ama yardım etmek için elimden geleni yaparım. Allah rızası sonuçta. Yakalanmamak için riske giriyorsun yani büyük sevap. Yok böyle bir sevap. Baya baya büyük bir sevap. Sen sırf yakalanma ama arakadaşına yalnış cevabı ver diye riske gir. Helal olsun.
Depresyon her bir sıkıntıda aniden bunalıma girer. Adamı hasta eder, otomatikmen depresyona sokar. Yani bizi depresyona sokan arkadaşlarımız var. Seninde seni depresyona sokan bir arkadaşın vardır elbet. Beni mi hasta ediyor, kenedini mi belli değil.
Sınava çalıştım. O sabah çalıştım. Alamam ama yinede deniyeyim. Almam lazım, çok çalıştım derim. Bir tutar yanım yok yani ama Depresyon arkamda otursun ben yinede ona cevap veririm. Sınav başladı. İlk soru geldiği gibi "BİR NE LAN BİR BİR?!" diye ortaya attım. Belki biri cevaplar "ALLAH RIZASI İÇİN BİR NE LAN?" dedim. Baktım kimseden tık yok bi ben yokluktan bir bir diye bağırıyorum, sustum. Zaten sınava bu sabah çalışan tek insan benim galiba. Depresyona döndüm "Lan"... "Depres"... "Bir ne?"... "Bir bir"... "Bir lan?"... "Bir mi yok?"... "Nasıl yok?"... Bir de mi yok?"... "Ya bırak ya" dedim. Biri bilemedim. Depresyon biri çözmeden ikiye geçmiş. Neyse sınav gidiyor, geçiyor bildiğin bok gibi gidiyor. Yani böyle borumbok geçen bir sınav görmedim, hissetmedim sevmelere seni ben. Aradan bir saat geçti. Baktım sınavı bitiren kalkıp gidiyor. Böyle bitirip gidenleri görünce benimde sinirlerim bozuluyor. Baktım sınavı gözleyen adamları görmüyorum. Resti çektim. "YETER LAN" dedi iç sesim, o gazlada arkamı döndüm Depresyona baktım "YANİ BEN SÖYLİM DE, BOK GİBİ GİDİYOR BU SINAV. YANİ BİL İSTEDİM" dedim önüme döndüm karşımda adam. "Ne yapıyorsun?" dedi, "Valla hal hatır sordum yani," dedim... "Ama iyiymiş yani, benim sınav bok gibi gitmesine rağmen baya baya iyi yani" dedim. "He tamam," dedi adam sonra gitti. HE TAMAM? HE? TAMAM? Lan ciddi ciddi kopya çekseydim adam kesin sınavımı elimden alırdı. Bu bok kelimesinde bir şey var. Bir sihir. Bir çekicilik. Bir lüksluk, bir medcezirlik. Bir yaman olmayan sevgili mutluluk sınav kağıdı naber lan yeter artık cümlesinin noktasının vurgulüne, yoruldum. Ne diyorum lan ben?

Depresyon sınavdan sonra "Olm senin sınavın bok gibi geçiyor diye benim ne gibi bir suçum var?" dedi. "BENİ Mİ ALDATIYON LAN?" dedim. "Ne alaka lan arsız bela" dedi. "Beni aldatıyorsun!" dedim. "Şüşü Allahını sus tamam ya yeter be. Kız olmama rağmen aldatıyorum diyorsun".. "Sus"... "Tamam?"... "Yalnızlığa bak ya"... "Kız yalnızlıktan, yokluktan bana sarıyor abi yok böyle" dedi. Sınav haftaları psikolojimi bozuyor abi n'apım? Medcezir mi izlim? My mad fat diary mi izlim alt yazısız? Napim yani?

He tamam,
Şüheda Özyar


NOT: Bazen hissedersin ama sorunun cevabını bilmezsin.